دستور تغییر سندی است که پول را جابه‌جا می‌کند: مجموعه‌ای از ردیف‌های هزینه، صادرشده برای کسی، با وضعیتی که می‌گوید به کجا رسیده است.
این موضوع شامل:
انواع
| نوع | چیست |
|---|---|
| PCO | تغییر بالقوه — شناسایی شده، هنوز نه قیمت خورده نه توافق شده |
| RFQ | استعلام بها — اینکه نزد تأمین‌کننده چقدر درمی‌آید |
| COR | درخواست دستور تغییر قیمت‌خورده که به کارفرما می‌رود |
| OCO | دستور تغییر کارفرما — دستور او برای اجرا |
| SCO | دستور تغییر تأمین‌کننده — دستور شما به تأمین‌کننده |
توالی معمول یک تغییر PCO ← RFQ ← COR ← OCO است، و پس از قطعی شدن پول در بالادست، یک SCO در پایین‌دست صادر می‌شود.
صدور یک دستور تغییر
- دستورهای تغییر را باز کنید و جدید را بزنید.
- نوع را انتخاب کنید و شماره و عنوانی بگذارید. عنوان باید بگوید چه چیزی تغییر کرده، نه اینکه چقدر خرج دارد.
- ردیف‌های هزینه‌ای را که پوشش می‌دهد بیفزایید.
- پیمان مربوط و تاریخ پاسخ موردنیاز را تعیین کنید.
- ذخیره کنید.
دستورهای تغییر پروژه با نوع، ارزش و وضعیتشان.
ارزش یک دستور تغییر برابر جمع ردیف‌های آن است، پس با قیمت‌گذاری دوبارهٔ یک ردیف تغییر می‌کند و لازم نیست دوباره تایپ شود.
وضعیت‌ها
پیش‌نویس، باز، ارائه‌شده، در حال قیمت‌گذاری، پیشنهادشده، پذیرفته‌شده، اصلاح و ارائهٔ دوباره، تأییدشده، اجراشده، ردشده، باطل. دو وضعیتی که برای بودجه اهمیت دارند تأییدشده است — که پول به بودجهٔ بازنگری‌شده می‌رسد — و اجراشده، که تعهد از نظر قراردادی قطعی می‌شود.
نکته: تغییری که در دست بررسی است اما هنوز توافق نشده، جایش یک PCO است نه ردیف بودجهٔ دست‌کاری‌شده. همین است که بودجهٔ اولیه را مبنایی صادق نگه می‌دارد.