نوع می‌گوید نامه چیست؛ وضعیت می‌گوید به کجا رسیده؛ اولویت می‌گوید چقدر مهم است. این سه با هم همان چیزی هستند که می‌توان فهرست را با آن‌ها فیلتر و گزارش کرد.
این موضوع شامل:
انواع
انواع برای هر پروژه تنظیم می‌شوند تا با زبان قرارداد شما بخوانند. رایج‌ترین‌ها نامه‌ها، دستورها، اطلاعیه‌ها، برگ‌های ارسال و هشدارهای زودهنگام‌اند. انتخاب نوع هنگام نوشتن یک ثانیه وقت می‌گیرد؛ دسته‌بندی دویست رشته پس از آن یک روز.
وضعیت
رشته تا وقتی زنده است باز و پس از تمام شدن کارش بسته است. بستن با پاسخ دادن یکی نیست: رشته تا وقتی پاسخی بر عهدهٔ کسی است باز می‌ماند، و همین است که فهرست رشته‌های باز را به فهرستی بدل می‌کند که پیش از جلسه ارزش خواندن دارد.
اولویت و مهلت‌ها
اولویت — کم، عادی، زیاد — همراه با مهلت، به پرسش «چه چیزی عقب افتاده» پاسخ می‌دهد. هرجا نامه چیزی را تا تاریخی خواسته مهلت بگذارید، و هرجا نخواسته آن را خالی بگذارید، تا فهرست عقب‌افتاده‌ها معنادار بماند.
رشته‌های حذف‌شده
مکاتبات حذف‌شده پنهان می‌شوند نه نابود: نمایش رشته‌های حذف‌شده را در فهرست فعال کنید تا ببینیدشان، و آنچه نباید حذف می‌شد را بازیابی کنید. مانند هر چیز دیگر در پروژه، بستن بهتر از حذف است — سابقهٔ نامه‌ای که به جایی نرسیده هم سابقه است.