ریشهٔ علت ثبت می‌کند که ایراد چرا رخ داده است، و از فهرستی برگزیده می‌شود که پروژه نگه می‌دارد. همین است که «چند تا از این‌ها خطای طراحی بود؟» را به پرسشی بدل می‌کند که در پایان کار پاسخ دارد.
این مطلب شامل این بخش‌هاست:
فهرست پیش‌فرض
هر پروژهٔ تازه با علت‌هایی آغاز می‌شود که بیشتر کارها به آن نیاز دارند:
خطای طراحی · قلم‌افتادگی طراحی · تغییر شرایط · مشکل هماهنگی · آسیب توسط دیگران · مصالح معیوب · خطای اجرا · تغییر کارفرما · شرایط جوی · سایر
ویرایش فهرست
از ایرادها ← تنظیمات علت‌های خودتان را بیفزایید. علت تازه به انتهای فهرست افزوده می‌شود، نه اینکه میان پیش‌فرض‌ها مرتب شود.
یک علت را غیرفعال کنید تا دیگر روی ایرادهای تازه پیشنهاد نشود. ایرادهایی که پیش‌تر با آن ثبت شده‌اند آن را نگه می‌دارند، پس گزارش‌های گذشته دست نمی‌خورد.
نکته: ریشهٔ علت وقتی بیشترین سود را دارد که هنگام بستن پر شود، نه هنگام ساختن. وقتی ایرادی ثبت می‌شود هنوز کسی نمی‌داند چرا رخ داده؛ وقتی بسته می‌شود، کسی می‌داند.